Στους πρόποδες του Υμηττού, εκεί που η πόλη αρχίζει σιγά σιγά να χαμηλώνει τη φωνή της, υπάρχει ένας τόπος που μοιάζει να κρατά ακόμη τη μνήμη της φύσης και της ιστορίας ζωντανή. Είναι η Μονή Καισαριανής που στέκει αιώνες τώρα, σαν ένας ήσυχος φρουρός μέσα στο πράσινο. Τη μονή αυτή, είχαμε σήμερα τη χαρά να επισκεφτούμε με τους μαθητές της Δ´τάξης του σχολείου μας.
Ξεναγηθήκαμε στους χώρους της και πήραμε πληροφορίες για την ιστορία της μεσαιωνικής αυτής εκκλησίας. Στη συνέχεια, κάναμε πεζοπορία στο βοτανολογικό μονοπάτι του Υμηττού, παρατηρώντας τα βότανα του δάσους, το θυμάρι, τη ρίγανη, το φασκόμηλο και το δίκταμο.
Ολοκληρώσαμε την επίσκεψή μας με παιχνίδι και συμπληρώσαμε ένα αναμνηστικό άλμπουμ με βότανα κι ένα εικαστικό έργο με υλικά της φύσης. Φεύγοντας, κρατήσαμε μαζί μας κάτι περισσότερο από μια βόλτα. Την αίσθηση ότι, ακόμη και δίπλα σε μια μεγάλη πόλη, η φύση συνεχίζει να ψιθυρίζει τις δικές της ιστορίες.